Sayın rektör
Sayın dekanlar
Tmmob‘nin sayın başkanı ve değerli yöneticileri
Değerli öğretim elemanları ve katılımcılar
Ve sevgili öğrenci arkadaşlarım
EEBM eğitimi 3. ulusal sempozyumu yürütme kurulu adına hepinizi saygıyla selamlarım.
Mühendislik, bilim ve matematiksel prensipleri, tecrübe, karar ve ortak fikirleri kullanarak topluma ve çevreye yararlı ürünler veya hizmetler ortaya koyma sanatı olarak tanımlanabilir. günümüz ve yakın geleceğin en önemli mühendislik disiplinlerinden biri olan elektrik, elektronik ve bilgisayar mühendislikleri, ülkemizdeki toplam mühendislerin yaklaşık %20 sini oluşturmaktadırlar.
Günümüz mühendisinden beklenen temel özelliklerden önemli bir kısmı ilkokuldan itibaren aldığı eğitimle yakından ilişkilidir. üniversitelerdeki mühendislik eğitimi ise, yaşama atılmadan önce son durak olarak önemli bir yer teşkil eder.
Bir mühendis
- konusunun gerektirdiği bilim ve teknolojiye hâkim olmalı,
- teknolojiyi bilinçli kullanabilmeli ve yeni teknolojiler üretebilmeli,
- teknolojik gelişmeleri toplumsal ve ekonomik faydaya dönüştürme yeteneği kazanmış olmalıdır.
Mühendislik bölümleri, endüstrinin ihtiyacı olan mühendisleri yetiştirme yanında ulusal ve uluslararası ölçekte teknik sorunların çözümü için araştırma-geliştirme çalışmalarını yürütme açısından da önemli sorumluluklar üstlenirler. bu nedenle, mühendislik eğitimi, üstlenilen misyonla uyumlu olacak şekilde programlanmalıdır. iyi bir mühendislik eğitimi için, mühendislik bölümlerinin yapı taşları olan
•- öğrenciler
•- öğretim elemanları,
•- eğitim olanakları ve altyapısı
•- yardımcı personel,
•- ulaşım, barınma, yemek, spor vb olanaklar
•- eğitim programı
nın amaca uygun olarak yapılandırılması gerekir.
Önce öğrencilerden başlayacak olursak; eeb mühendislik bölümlerimiz, abd ve batı avrupa dünyası ile kıyaslandığında çok üst yüzdelik dilimlerden öğrenci alınmaktadır. buna rağmen, çok küçük yaşlardan itibaren hep bir ileri adıma atlamak için konan sınavlara hazırlık için yarış halinde olan öğrencilerimiz, bu hedeflerine erişmek için benimsenen yoldan kaynaklanan bir olumsuzluk içinde gelmektedirler. ortaöğrenimde mutlaka bilgiyi ön plana çıkaracak bir yeniden yapılanmaya ve tabi yeni bir üniversite giriş sistemine ihtiyaç vardır
İkinci önemli konu, mühendislik eğitimi verebilmenin altyapı ve eleman açısından asgari koşullarının belirlenmesidir. öğretim elemanı açısından bakarsak, hem nitelik hem nicelik açısından son derece önemli bir konudur. mühendislik öğrencilerine, hedeflenen eğitimi verebilecek donanımda olmaları, teknolojiyi ve gelişmeleri yakından izleyebilmeli ve sürekli kendilerini yenileyebilmeleri ve değişen eğitim sistem ve teknolojilerine kolay adapte olabilmeleri gereklidir. bu da öncelikle bölümlerde yeteri sayıda öğretim elemanı bulunmasıyla sağlanabilir. derslik, laboratuar, kütüphane, bilgisayar ve yazılım altyapıları mühendislik eğitiminin üzerinde düşünülmesi gereken önemli bir sorunudur. öğrenci başına kapalı alan miktarları ve bu miktarların kapalı alan türlerine göre dağılımları konusunda çeşitli istatistiki değerler vardır. bugün yaşamakta olduğumuz "öğretim elemanı odaklı" eğitimden "öğrenci odaklı" eğitime geçiş sürecinde, öğrencilerin kullanım alanlarının ve bu alan niteliklerinin geliştirilmesi gereklidir.
Eğitimle doğrudan ilişkili olan bir diğer önemli husus ise ulaşım, barınma, yemek, spor, diğer sosyal faaliyetlerle ilgili olanakların yeterliliğidir.
Tüm bunlardan sonra eğitim programları üzerinde durmakta yarar var. geçmişten günümüze eeb mühendislik programlarına baktığımızda öncelikle haftalık ders saatlerindeki azalma göze çarpacaktır. öğretim elemanı odaklı ve çok sayıda derse dayalı eğitimden giderek vazgeçilerek bugün çoğu programlarımız 150 kredi-saat gibi 50 yıl öncesine kıyasla yarı yarıya azalmıştır. bu azalmanın pek çok nedeni vardır ve hala daha yaygın olarak tartışılmakta olan bir konudur. ama herkesçe benimsenen bir önemli nokta vardır ki "mühendislikte bilginin yarı ömrünün çok kısadır ve dolayısıyla üniversitelerde edinilen teknik bilgi kısa zamanda geçerliliğini yitirecektir". bu nedenle mühendislerin "eğitici" olmaksızın bilgi edinme yöntemlerini öğrenmeleri ve uygulamaları gerekir. bu da eğitimin "öğretim elemanı odaklı" halden çıkıp "öğrenci odaklı" olacak şekilde programlanmasını gerektirmektedir.
Bu yeni katılımcı öğretim, öğrenciler açısından ciddi bir sorun teşkil etmez. öğrenciler zaten çok farklı bir "üniversite kazanma" sürecinden geldikleri için, mevcut eğitim sistemi de onlara yabancıdır. ama öğretim elemanları açısından, yeni öğretim sisteminin gereklilikleri bazında bazı sorunlar yaşanabilir. öğretim elemanlarını, alıştıkları sistemden farklı bu yeni eğitim formatına uygun hale getirmek için kurs ve seminerler düzenlenmesi çok önemlidir. diğer yandan, yeni öğretim sistemlerinde öğrencinin hareket alanı çok geniştir. ama bu alanı verimli olarak kullanabilmesi için, gerekli altyapı ve olanakların hazırlanması son derece önemlidir.
Yukarıda belirtilen
*- öğrenciler
•- öğretim üyeleri,
•- eğitim olanakları ve altyapısı
•- yardımcı personel,
•- ulaşım, barınma, yemek, spor vb olanaklar
•- eğitim programı
bir bütün olarak ele alındığı ve temelde
•- bir eeb mühendislik diploması için gerekli minimumların saptanması
•- değişik programların denkliğinin sağlanması
nı amaçlayan, mühendislik eğitiminin gözden geçirilmesi ve değerlendirmesi fikri ve bu fikri uygulamaya koyacak bazı akreditasyon kurumları ortaya çıkmıştır. bazı üniversitelerimizin uluslar arası akreditasyon çalışmalarına ek olarak mühendislik dekanları konseyi tarafından "ulusal akreditasyon sistemi" nin oluşturulması benimsenmiştir. akreditasyon çalışmaları ile mühendislik eğitimi veren programların, hedefledikleri amaç ve çıktılara ne derece uyumlu mühendis yetiştirildiğini ölçen bir eğitim kalite kontrol sistemidir.
Mühendisin öğrenimi mühendislik okullarıyla sona erer mi? tabi ki hayır. bilginin yarı ömrü günümüzde oldukça kısadır. dolayısıyla sürekli öğrenmek ve yenilenmek gerekir. bu noktada mühendislere yardımcı olacak ve bu mekanizmayı yönlendirecek kurum da "meslek odaları" dır.
Bu yıl 3. sü gerçekleştirilen eeb mühendislikleri eğitimi sempozyumunda;
Ülkemizde ve diğer ülkelerde yürütülen mühendislik eğitiminin bugünkü durumu
Yabancı dilde eğitim
Mühendislik eğitiminin geleceği (ab uyum süresinde elektrik, elektronik ve bilgisayar mühendisliği programları)
Eğitimde akreditasyon
Mühendislik etiği ve etik eğitimi
Mühendislikte ve uzmanlaşmada öncelikli alanların programlanması
Yurtdışı lisans üstü eğitim ve beyin göçü
Meslek içi eğitim, belgelendirme ve mesleki yeterlilik
Yeni eğitim ortam ve teknolojileri
Üniversite - endüstri işbirliği
Bilgisayar mühendisliği programları
Teknolojik bir kalkınma modelinde mühendislik eğitimi
Akademik yükseltme kriterleri
konularında, 9 tanesi davetli 40 çalışma sunulacaktır. ayrıca akreditasyon konusunda bir panel ve meslek içi eğitim, belgelendirme ve mesleki yeterlilik konusunda bir forum düzenlenmiştir.
bu değerli çalışma ve etkinliklerin,
"Elektrik Elektronik Bilgisayar Mühendislerinin nasıl yetiştirileceği konusunda öneriler demeti oluşturmak, bu önerilerin gerçekleşmesi için kamuoyunu, siyasal iktidarı, siyasi partileri, bürokrasiyi, sanayi ve üniversiteleri etkilemek"
şeklinde özetlenebilecek sempozyum düzenleme amacımız gerçekleştirmeye katkıda olacağına inancımı vurgularken, yürütme kurulumuz adına
Sempozyum düzenlenmesinde emeği geçen tüm kişi ve kuruluşlara; çalışmalarıyla sempozyuma katkıda bulunan tüm katılımcılara ve kongremizi izleyen herkese saygılar sunuyorum
Prof. Dr. Aydoğan Özdemir
EEB‘06 Yürütme Kurulu Başkanı
24.11.2006